17. sep, 2016

Artikel uit de Wandelgazette dd 12/09/2016

wandeling 11 september 2016 

Mooie natuurwandeling vol afwisseling in Drongen

Geschreven door op 11-09-2016

We waren er ’s morgens al vroeg bij enerzijds om de warmte te trotseren, anderzijds om eventuele regen voor te zijn maar het zou achteraf gezien allemaal best meevallen. Het ritje naar Drongen verliep vlot zij dat de ruitenwissers sporadisch in dienst moesten gesteld worden wegens de miezelregen. In basisschool Klaverdries stonden de medewerkers van wandelclub I.P.A. België klaar om de wandelaars te ontvangen. Ik zag veel groen op de parcourskaarten, ik opteerde voor de 20 km.

De naam wandeclub I.P.A. België doet niet meteen een belletje rinkelen, daarom lijkt wat opzoekwerk aangewezen. Op de site lees ik dat de wandelclub onder de huidige naam ontstaan is eind 2014 en een voortvloeisel is uit de gelijknamige wandelclub welke in 2014 zo goed als verdwenen was. I.P.A. staat voor International Police Administration. ‘ Servo per Amikeco’ ... Service door middel van vriendschap, dat is het motto. Dienst omdat zonder inzet er geen vriendschap is. En zonder vriendschap, zou er geen IPA zijn. De Belgische afdeling hier in Gent probeert om o.m. via wandeltochten sympathie te werven. Ook al doet de naam iets anders vermoeden, de tijd van een select groepje is verleden tijd. Men staat open voor elke actieve wandelaar zonder onderscheid van leeftijd, geslacht noch religie. De club organiseert per jaar drie wandelingen hoofdzakelijk in het Gentse. Wat ons vooral interesseert is de bedoeling om zoveel als mogelijk verharde wegen te vermijden en ons te laten genieten van het natuurschoon dat de streek te bieden heeft. De Bourgoyen, de Leie en de Blaarmeersen kregen de hoofdklemtoon in de wandeltocht van vandaag.
            

Drongen is geen gemeente op zichzelf, het is een deelgemeente van de provinciehoofdstad Gent. Drongen ligt aan de Leie, ten westen van het stadscentrum en is wat oppervlakte betreft de grootste deelgemeente van Gent, qua inwonersaantal staat zij op een vierde plaats. Dat Drongen aan de Leie ligt, kwamen we snel ondervindelijk te weten. Het duurde niet lang vooraleer we al eens een glimp mochten opvangen van deze waterloop toen we uit de Hoge Lakendreef kwamen. Het vontpad is een smal onverhard weggetje dat krommend langs de rivier loopt. De jachten die er aangemeerd liggen laten vermoeden dat de watersport hier een belangrijke plaats verworven heeft. Het Romeins Pad is een heerlijk stukje kasseiweg omzoomd door bomen. De Keiskantstraat is nog zo’n vertraagde weg. We duiken een eerste keer onder de spoorweg, het zou niet de laatste keer zijn. Na 7 km kwamen we opnieuw op de vertrekplaats als einde van de eerste lus, hierna kwam het parcours van de 13 km.

Het ging al spoedig naar het centrum langs het Drongenplein. Hier bevindt zich het herdenkingsmonument voor de oorlogsslachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. Het beboomde dorpsplein is als monument beschermd net als de Sint-Gerolfkerk. Het is moeilijk om het volledige gebouw te zien maar de toren is in ieder geval opvallend. De toren is het enig overblijfsel van een eerdere kerk van de Oude Abdij van Drongen, hij is 49 m hoog en rust op een vierkante basis waarop zes achthoekige verdiepingen volgen bekroond met een peperbusvormige bekleding. De toren dankt hieraan zijn bijnaam, de pepermolen. De toren kreeg zijn huidige vorm tussen 1732 en 1734, nadat zijn voorganger in 1727 door blikseminslag verloren ging. Deze neo-Griekse kerk werd ontworpen door de Gentse architect F. Cardon. De kerk is gewijd aan de martelaar Gerulfus. Het bijbehorende kerkgebouw dateert uit 1859 en is nooit als abdijkerk in gebruik geweest. Even voorbij de toren stappen we een oude brug over, naast een brug die nieuw lijkt en nog afgesloten blijft. 
       
Alweer komt een stukje Leie in zicht, de autoweg is nooit veraf maar we bewandelen een rustig stuk tot we aan het info-bord Blaarmeersen komen. Het Sport- en Recreatiepark Blaarmeersen is een groene parel aan de Gentse Watersportbaan, vlakbij het historisch stadscentrum van Gent. Het park is een oase van rust maar kwam een week terug ongunstig in het nieuws met het overlijden van de ontbeerde tiener die gevonden werd in zijn tentje. Het was heerlijk vertoeven op de krommende onverharde wandelwegen doorheen het park langs het water. Het recreatiegebied is 100 hectare groot. Het ligt langs de Ringvaart, de Leie en de Watersportbaan. Het is een groengebied met bosjes, ligweiden en wandelwegen rond een centrale vijver met een strand en sportinfrastructuur. De Blaarmeersen heeft zich sterk op sport gericht. Onder meer Topsporthal Vlaanderen bevindt zich bij het gebied. De Watersportbaan was het eerste complex dat de overige sportaccommodaties een plaats gaf op de kaart van Gent. Bij het verlaten van de Blaarmeersen gaat het naar rechts alwaar we alweer een brug oversteken, deze keer de Europabrug. Het gaat richting rustpost, gevestigd in het gebouw van de ‘Broeders van Liefde’, het Sint-Paulusinstituut. 13 km heb ik afgelegd, resteert mij nog 6,8 km tot het einde.

Het laatste stuk loopt voornamelijk langs de Leie. We hebben ook een stukje van het natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen achter de rug ofschoon ik me niet kon oriënteren gezien info-bordjes ontbraken. Dat hier een watersportbaan aangelegd werd moge duidelijk zijn, niet minder dan vijf roeiverenigingen zijn hier actief. We zien dan ook enkele kanovaarders. Een mooi stukje natuur valt te bewonderen aan de Krommehambrug. Langs de Afsneesedijkweg is het genieten van voorbijvarende plezierboten bemand door toeristen. De flora langs de bermen komt volop aan haar trekken halverwege september. Het veer Afsnee ligt er werkloos bij. De Dijkweg is een ander stukje rustige wandelweg langs de Leie. Zo gaat het stilaan naar het einde toe want de ‘Pepermolen’ en de oude houten brug komen alweer in zicht. Einde van een zeer genietbare wandeling vol afwisseling met veel natuur. Parcoursuitstippeling, bepijling en organisatie waren verzorgd en af. Deze organiserende wandelclub verdient alle krediet en meer deelnemers op zijn volgende organisatie. Ook al is de wandelclub in zijn nieuwe vorm tamelijk nieuw en een stuk onbekend, meer dan ooit geldt hier ‘Onbekend maakt onbemind’. We wensen de club alle succes toe in de toekomst.

Verslag: Frans D'Haeyere
Volledige fotoreportage op facebookpagina IPA wandelclub

 https://www.facebook.com/pg/IPA-wandelclub-1088115617969850/photos/?tab=album&album_id=1088139417967470